Contact
Verhalen
Een regel subkoptekst
Home Locatie Contact Onze shelties Vakantie opvang Nieuws Spinsels In memoriam Gastenboek
© Copyright Shelties of Mischaa´s Pride 2016 - Webdesig: Hans Glorius
Shelties of Mischaa’s Pride
Mischaa
Mischaa

Verhalen over shelties zijn welkom, stuur een bericht klik op de knop!

Na goedkeuring wordt het op de pagina geplaatst!

Zonder toestemming van de postmaster mag niets worden overgenomen!

CASSANDRA

Onze Cassie is een lief en heel rustig hondje,

voor een sheltie niet al te slim, maar kan zich goed

handhaven in de roedel. Als ze iets niet snapt,

gaat ze op haar rug liggen met de pootjes omhoog

zo van nu weet ik het niet meer.

Ze speelt en rent dapper mee, ze is nu 10 jr,

we hebben wat meer honden die wat ouder zijn,

die doen het wat rustiger aan.

Maar met ballen dan worden ze allemaal weer jong,

en dringen zich naar buiten, we gaan naar het buitenveld,

dat is prachtig.

Dus dringen voor de poort en allemaal gelijk er door.

Op het veld gaan we ballen, na een tijdje valt me op dat

Cassie niet meer loopt en stil blijft zitten, ze wil wel

lopen maar dan op 3 pootjes, dat gebeurt wel vaker

hebben zich verstapt of zo, meestal is dat na en paar

dagen weer beter.

Maar in dit geval niet, ik begon een naar voorgevoel te krijgen.

Dus naar onze dierenarts Atjo Westerhuis, bekeken en gevoeld,

ja dat knieschijfje zat los, is dat de oorzaak of gevolg,

dus foto´s maken, nu konden we zien dat het onderste pootje

niet meer recht stond ten opzichte van het bovenste.

De conclusie: het kniebandje is kapot .

Gelijk afspraak maken voor de operatie.

Die kon gelukkig heel snel, al de volgende morgen.

We kunnen haar zo niet langer laten lopen.

Dus wij naar Dodewaard.

Ze lag rustig bij mij op schoot, een roesje en laten slapen en

heel voorzichtig de narcose, het is een sheltie dus is extra

voorzichtigheid geboden.

Daar ik een heel nieuwsgierig mens ben en altijd wat kan leren

blijf ik zoals altijd bij de operatie, eerst een muts op en een

mond kapje voor en nergens aankomen.

Atjo Westerhuis wordt daar niet nerveus van en legt

uit wat hij gaat doen.

Er wordt een nylon bandje gelegd, die de knieband kan

vervangen, deze operatie duurt ongeveer een uur, het komt

erg precies, de boring voor het bandje moet op de juiste

plaats en ook de spanning komt erg precies.

De wond wordt in en uitwendig gehecht,

en ziet er keurig uit.

Na ongeveer 10 dagen mogen de hechtingen

er uit.

Maar ja dat kan ze zelf, als de kap er even af is,

heeft ze er al een uit, en zo gaat dat elke keer.

Kap af voor het eten en jawel hoor weer een

hechting er uit.

En ze doet het keurig niks van te zien,

na controle bleek dat

alles weer is zoals het zijn moet, en kan onze

Cassie weer verder op haar 4 pootjes.

En rent ze weer achter de ballen aan.

Frans Glorius

KIS ME KATE.

Vorige keer heb ik verteld wat een speciale hond Katie is, ze verteld en praat, zorgt voor de vaatwasser, kijkt naar de vogels etc. Ze heeft vier prachtige pups gehad en er goed voor gezorgd. Ze was een prima moeder, pups wassen, voeden en er later mee spelen. Er waren twee tricolors en twee sables, waarvan Pipra precies het zelfde karakter heeft als Katie. Ballen vindt ze nog steeds prachtig, ze vliegt de ballen achterna en is eerder aan de andere kant dan de bal, Ze springt, hapt en heeft hem. Lexa en Freya rennen mee, maar ze is te snel, dus de bal is voor Katie. Maar het is niet genoeg, ze wil meer, je denkt ze is moe, maar nee ze rent vooruit om de boswandeling te beginnen, de andere vijf shelties vinden het prima die gaan graag mee. Zes shelties ja helaas is Emmy begin Mei overleden.Ze was bijna 15 jaar op 2 maandjes na, ze was op, het kaarsje ging uit, een groot verlies, gelukkig hebben we nog veel van haar lijn. In het bos lekker snuffelen, Guinea en Cassandra komen er op hun gemak achteraan, verder ook met de ballen gooien. Naar het bos loopt een asfalt pad, ik heb geleerd dat is oppassen, het is net schuurpapier als ze achter de bal aanrennen en hard stoppen op het asfalt slijten de nageltjes veel te snel. Katie kwam zo eens terug met bloedende nagels. Nu doe ik het zo, ik gooi de bal zodat die op het gras aan de zijkant van het pad terecht komt, dus remt ze nu af op het gras, daar kan ze doorglijden en het is niet stroef, dus beter voor de pootjes. Na dit alles zal ze wel moe zijn, ja een beetje ze ligt uit te hijgen en bij te komen, samen met de andere shelties. Maar na een uurtje kijkt ze me vragend aan, van ik ben nog lang niet moe baasje wat gaan we doen ? Wat doe je dan voor z,n sheltie, na lang nadenken van wat ze leuk zou vinden had ik het gevonden, een agility baan, dat zou ze mooi vinden. Alles besteld en opgebouwd, slalom palen, een spring ring en twee hindernissen, ze staan geïnteresseerd te kijken wat baasje aan het doen is. En dan beginnen, eerst oefenen. Katie heeft aanleg, na een paar keer rustig het parkoers door te lopen had ze de smaak te pakken. Ze zigzagt tussen de paaltjes, vliegt door de ring en over de hindernissen, ze vindt het prachtig en haar en mijn conditie gaan er op vooruit. Af en toe de baan veranderen zodat het spannend blijft, zo hebben ze veel plezier.
Een “gewone” dag met acht shelties Langzaam open ik mijn ogen, ik word wakker gekust door twee shelties, die aan de beurt waren om bij de baasjes te slapen. Nu waren dat Katie en Jolly, die mooie bruine kijkers kijken me nu aan. Baasje, het is tijd om op te staan, beneden hoor ik zachtjes geblaf, kom we moeten naar buiten, het is dag. Dus naar beneden, deze twee lopen zelf de trap af, sommige moet ik dragen. Beneden staan ze al te springen voor de keukendeur naar buiten en wel vlug. Maar buiten wachten ze, baasje moet zijn jas en klompen aan, want hij moet mee, alleen gaan we niet, dat hoort zo. Dus ik mee naar het eigen hondenveld, tussendoor de kippen eten en water geven en eieren rapen. Emmy heeft even een onderonsje met onze haan Lodewijk. Als ze klaar zijn, gaan we weer naar binnen, maar het is slecht weer, Nederland, dus klei aan de pootjes. Eerst in de hondenkamer om een beetje op te drogen. In die tijd maak ik het hondeneten klaar, ieder zijn eigen bakje met de juiste hoeveelheid en type brokken. Als de pootjes droog zijn, krijgen ze hun eten, daarna ben ikzelf aan ontbijt toe. Nu moet baasje onder de douche, maar alleen, neen, dat mag niet. Ik heb twee chaperonnes, Jolly en Lexa gaan mee. Jolly drapeert zich op het bed en Lexa gaat mee de badkamer in, die wil zien of baasje wel goed douchet. Dan wat huiselijke werkzaamheden of boodschappen etc. Daarna ballen met de shelties. Onze boswandeling duurt ongeveer een uur, waar ze lekker kunnen snuffelen en achter de bal aan kunnen rennen. Speciale geuren moeten worden onderzocht en ze staan er dan allemaal bij, ik weet het niet, maar zij vinden het geweldig, misschien van een vos of hert, het kan allemaal. Moe en uitgespeeld komen ze terug. Na de lunch met Darty naar de dierenarts. Hij heeft een gezwel onder zijn pootje, dat moet verwijderd worden, het is goedaardig, maar hoelang anders nog. Bij Westerhuis, doet Amanda de operatie. We hadden gehoopt het teentje te behouden, maar helaas. Het teentje was helemaal opgenomen in het gezwel. De ingreep was zeer goed gelukt, helaas moet Darty verder met een teentje minder. Thuis staan een paar honden op wacht, ze weten, Baasje komt zo terug, dus naar buiten kijken, of hij er al aan komt. Thuisgekomen moet er wel gespeelt worden met de rest van de roedel, zorgen, dat Darty rust krijgt en kan herstellen. Dan eten maken voor het hele spul, vandaag gekookt runderhart en flocons. Daarna kunnen wij zelf eten en keert de rust weer in sheltiekennel, of Mischaa’s Pride. Frans Glorius
Stuur e-mail Stuur e-mail